ആരാണ് 'സാധാരണക്കാരൻ'....???

       ആരാണ് സാധാരണക്കാരൻ എന്ന് സന്ദർഭവശാൽ ഒരു സുഹൃത്ത് ചോദിച്ചു... ആരാണ് സാധാരണക്കാരൻ എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ധാരണ ഇല്ലാത്തതിനാലാണ് അങ്ങനെ ചോദിച്ചതെന്ന് കരുതുക വയ്യ... ആ ചോദ്യം ഒരാൾക്ക് നേരെ ചോദിച്ചാൽ വിശദീകരിയ്കുക ശ്രമകരമാകുമെങ്കിലും നമുക്കെല്ലാം ആരാണ് സാധാരണക്കാരൻ എന്ന് വ്യക്തമായി അറിയാം... കാരണം നമ്മളിലെല്ലാം ഒരു സാധാരണക്കാരനുണ്ട്... ഉപ്പിന്റെ രുചി എന്തെന്ന് ചോദിച്ചാൽ നമുക്കെല്ലാം അറിയാം... ഉപ്പു കഴിച്ചിട്ടുള്ളവന് മാത്രമേ ഉപ്പിന്റെ രുചി തിരിച്ചറിയാനും കഴിയൂ... എങ്കിലും നമുക്കെല്ലാം ഉപ്പിന്റെ രുചി തിരിച്ചറിയാം... കാരണം നാമെല്ലാവരും ഉപ്പ് കഴിച്ചിട്ടുള്ളവരാണ്... അതുപോലെ നമുക്കെല്ലാം സാധാരണക്കാരൻ ആരാണെന്നു നന്നായി അറിയാം... 

       സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ പണത്തിനു വളരെയധികം പ്രാധാന്യം ഉള്ളതിനാൽ, 'സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവൻ സാധാരണക്കാരൻ' എന്ന രീതിയിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു... മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം കേട്ടത് വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്തവനാണ് സാധാരണക്കാരൻ എന്നതാണ്... എന്നാൽ അതൊന്നുമല്ല സാധാരണക്കാരൻ എന്നതാണ് എൻ്റെ പക്ഷം... "ഏതൊരു വ്യവസ്ഥയോടും അകന്നു നിൽക്കുന്നവനാണ് സാധാരണക്കാരൻ"... സാധാരണക്കാരൻ ആവുക എന്നത് മേന്മയേറിയ കാര്യമല്ല... എന്നാൽ ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ വ്യവസ്ഥകളോട് സാധാരണക്കാരനായിരിക്കാൻ കഴിയാത്തവരായി ആരുമില്ല... ""സാധാരണക്കാരനായി ഇരിക്കാൻ കഴിയാത്തത് ദൈവത്തിനു മാത്രമാണ്""... ഇവിടെ 'വ്യവസ്ഥ' എന്ന വാക്കിനെ വിശാലമായ അർഥത്തിൽ കാണുകയും വേണം...

       'സമ്പത്ത്' എന്നതിനെ ഒരു വ്യവസ്ഥയായി സ്വീകരിക്കുമ്പോളാണ് സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവൻ സാധാരണക്കാരനാകുന്നത്... അവിടെ സമ്പത്തില്ലാത്തവൻ എന്ന നിർവചനത്തിൽ മാത്രം സാധാരണക്കാരൻ എന്നതിന്റെ വിശദീകരണം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നില്ല... 'വിദ്യാഭ്യാസം' എന്ന വ്യവസ്ഥയെ 'സമ്പത്ത്' എന്ന വ്യവസ്ഥക്ക് പകരം വെച്ച് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ... അവിടെ വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്തവനാണ് സാധാരണക്കാരൻ... സമ്പത്ത് ഉള്ളവനും വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്തവനും ആയ ഒരുവനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കൂ... അവൻ സമ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അസാധാരണനും, വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ സാധാരണക്കാരനുമാണ്... അതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചും ചിന്തിച്ചാലോ? വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്ളവനും, സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവനുമായ ഒരുവനോ?? അവൻ സമ്പത്ത് എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിൽ അയാൾ സാധാരണക്കാരനാണ്... ഇവിടെയെല്ലാം ഏതെല്ലാം വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്നാണോ ഒരുവൻ അകന്നു നിൽക്കുന്നത് ആ വ്യവസ്ഥയിൽ അവൻ സാധാരണക്കാരനാകുന്നു... ആ വ്യവസ്ഥയിൽ മാത്രം... 

       ഒരു പ്രഗത്ഭനായ ഹൃദ്രോഗ വിദഗ്ദ്ധനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കൂ... ഹൃദയമാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയകൾ പോലും അതി വിദക്തമായി നടത്തുന്ന ഒരു ഡോക്ടർ... ഒരു ചെറിയ ഡിസ്പെന്സറിയിൽ ഇരുന്നു ചികിൽസകൾ നടത്തുന്ന മറ്റൊരു ഡോക്ടർ... അദ്ദേഹത്തിൻറെ ചികിൽസയിൽ കോമ്പ്ലിക്കേറ്റഡ് ആയ വിഷയങ്ങൾ അദ്ദേഹം മുൻപ് പറഞ്ഞ  പ്രഗത്ഭനായ ഹൃദ്രോഗ വിദഗ്ദ്ധന്റെ ചികിൽസക്കായി നിർദ്ദേശിച്ചയക്കുന്നു... അവിടെ ഈ രണ്ടു ഡോക്ടർ മാരേയും തുലനം ചെയ്തു സംസ്സാരിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ഡിസ്പെൻസറിയിലെ ഡോക്ടറെക്കുറിച്ചു പറയും "സാധാരണ ഡോക്ടര്"... അദ്ദേഹം നടത്തിവരുന്ന ചെറിയ ഡിസ്പെൻസാറിയെക്കുറിച്ചു പറയും "സാധാരണ ഡിസ്‌പെൻസറി".. ആദ്യം പറഞ്ഞ ഡോക്ടർ എങ്ങനെ അസാധാരണമോ,, പ്രഗത്ഭമോ ആയി?? ചെറിയ ഡിസ്‌പെൻസറി എങ്ങനെ സാധാരണവും സ്പെഷ്യാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റൽ എങ്ങനെ പ്രഗല്ഭമായി?? ഉത്തരം നിസ്സാരമാണ്... അവിടെ ഹൃദ്രോഗ ചികിൽസ എന്ന വ്യവസ്ഥയുമായി കൂടുതൽ അകന്നു നിൽക്കുന്ന സംവിധാനം "സാധാരണം" എന്ന് പറയുന്നു... ഇതേ ഡിസ്‌പെൻസറിയിലെ ഡോക്ടറെ ഒരു മരംവെട്ടുകാരനുമായി ചേർത്തു ഹൃദ്രോഗ ചികിൽസ ചിന്തിക്കൂ.. അവിടെ മരംവെട്ടുകാരൻ സാധാരണക്കാരനാണ്... എന്നാൽ മരം വെട്ടുകലയാണ് വ്യവസ്ഥയെങ്കിൽ ഡോക്ടർ സാധാരണക്കാരനാണ്... 

       പ്രസക്തമായ ഓരോ അവസരത്തിലും ഉയർന്നു വരുന്ന അവസ്ഥയോട്  എത്രത്തോളം ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു എന്നതാണ് 'സാധാരണം' എന്ന വിശേഷണത്തിന് ഹേതുവാകുന്നത്‌... പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥയോട് അകലം കൂടുന്തോറും സാധാരണക്കാരന്റെ പ്രതികരണത്തിലും, പെരുമാറ്റത്തിലും, സമീപനങ്ങളിലും വ്യക്തതയും കാതലും കുറയുന്നതായും കാണാം... അത് സ്വോഭാവികവുമാണ്... പക്ഷെ തൻ്റെ പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥയോടുള്ള അകലക്കൂടുതലാണ് തന്റെ സമീപനത്തിലെ പോരായ്മ എന്നത് മനസ്സിലാക്കാതെ ആ ''സാധാരണ" പ്രതികരണത്തെ ആധികാരികമെന്ന് കരുതി നിലകൊള്ളുന്ന കാഴ്ചയും നമ്മൾ കാണാക്കാറുണ്ട്... 

       ചിലർ ചില വിഷയങ്ങളോട് വൈകാരികമായും, തീഷ്ണമായും പ്രതികരിക്കുന്നത് നമ്മൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ് ചില "മതവികാരങ്ങൾ വൃണപ്പെട്ടു" എന്ന നിലയിലെ പെരുമാറ്റങ്ങൾ... പക്ഷെ അദ്ധ്യാത്‌മികതയിലും,, മത ചിന്തയിലും ആഴമേറിയ പഠനങ്ങൾ നടത്തിയവർ അപ്രകാരം എല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും തീഷ്ണമായി പ്രതികരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല... അതിനു കാരണം അവർ പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥയോട് കൂടുതൽ അടുത്തു നിൽക്കുന്നു എന്നതാണ്... ചടുലമായ പ്രതികരണം പലപ്പോഴും "സാധാരണ" യുടെ സവിശേഷതയാണ്...  പക്ഷെ ഈ സവിശേഷതയെ അഡ്രെസ്സ് ചെയ്യാതെ പോകാൻ കഴിയുകയുമില്ല... കാരണം ഏതൊരു വ്യവസ്ഥയോടും ചേർത്തു നിർത്തുമ്പോൾ ആ വ്യവസ്ഥയിലെ സാധാരണക്കാരാണ് അധികവും... 

       ഒരു സാധാരണക്കാരനായി ജീവിക്കാനാണ് ആഗ്രഹം എന്ന് പലരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്...  'ലളിതമായാണ്' എന്ന് മാത്രമാണവിടെ .അർത്ഥമാക്കുന്നത്... പക്ഷെ ലളിതമാകുന്നത് വ്യവസ്ഥയോട് അകലം പാലിക്കുന്നത് ആകുമ്പോൾ അതത്ര മേന്മയുള്ളതാകുന്നില്ല...

[Rajesh Puliyanethu

 Advocate, Haripad]

തിരക്കുകൾ പരിഭവങ്ങൾ...

      

     ആൾക്കൂട്ടങ്ങളെ നിബന്ധനകളോടെ മാത്രം ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നവരാണ് നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗവും... ഇന്നത്തെ കോവിഡ് സാഹചര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല,, മുൻപും നമ്മൾ ആൾക്കൂട്ടത്തെ അനിഷ്ടത്തോടെയായിരുന്നു സംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്.. നമ്മളെപ്പോലെ പല വ്യക്തികളുടെ സംഗമമാണിതെന്ന സഹജീവി മര്യാദ പോലും പുലർത്താതെ നമ്മൾ ആൾക്കൂട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചു ഈർഷ്യയോടെ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.. നമ്മുടെ സുഖപരിധിയിലേക്ക് കടന്നു കയറുന്നതാണ് ആൾക്കൂട്ടങ്ങൾ എന്ന് നമ്മൾ മനസ്സുകൊണ്ട് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു... ഒരു മാർക്കറ്റിൽ പോയി വന്ന് നീരസത്തോടെ "എന്തൊരാളായിരുന്നു അവിടെ" എന്ന് പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞവരാണ് നമ്മളിൽ പലരും... ആരാധനാലയങ്ങളിൽ,, വ്യാപാര സ്ഥാപനങ്ങളിൽ,, ട്രെയിനിൽ,, ബസ്സിൽ,, സർക്കാർ ഓഫീസുകളിൽ അങ്ങനെ പലയിടങ്ങളിലും നമ്മൾ ആൾക്കൂട്ടത്തെ പഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.. തന്നെപ്പോലെതന്നെ മറ്റൊരാളും,, അങ്ങനെ പലപല വ്യക്തികളാണ് ഈ ആൾക്കൂട്ടങ്ങൾ എന്നതാണ് നാം മറന്നുപോകുന്ന കാതലായ കാര്യം... അവിടുത്തെ "തന്നെപ്പോലെതന്നെ" എന്ന പ്രയോഗത്തിനാണ് പ്രാധാന്യം.. കാരണം ആ ഒരു കൂട്ടത്തിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ആവശ്യത്തെ എടുത്താൽ അത് 'തൻ്റെ ആവശ്യത്തിനു സമാനം' എന്ന് കാണാം.. തൻ്റെ അതേ ആവശ്യവുമായി ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലത്ത് ഒത്തു കൂടേണ്ടി വന്ന ഒരു കൂട്ടം വ്യക്തികളെത്തന്നെയാണ് നമ്മൾ പരിഭവത്തോടെ "എന്തൊരാളാണിത്" എന്ന് പറഞ്ഞത്... ചിലർ കുറച്ചുകൂടി കടന്ന് "ഇവർക്കൊന്നും വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലേ" എന്നുവരെ ചോദിച്ചു കളയും... തന്നെപ്പോലെ യാത്ര ചെയ്യുക എന്ന അതേ ഉദ്ദേശത്തിലാണ് മറ്റൊരുവനും ബസ്സിലുള്ളത്.. ബസ്സിൽ മറ്റു നൂറുപേർ ഉണ്ടെകിൽ അവരുടെ എല്ലാം ഉദ്ദേശം ഒന്നാണ്... "യാത്ര ചെയ്യുക"... എന്നാൽ അതൊരു ആൾക്കൂട്ടമാകുമ്പോൾ നമ്മൾ പരസ്പ്പരം "തിരക്ക്" എന്ന സാമാന്യതയുടെ ഭാഗമാവുകയും പരസ്പരം ഇടുങ്ങിനിന്ന് സംബോധന ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു... 

     മുൻകാലങ്ങളിൽ ആൾക്കൂട്ടവും, തിരക്കും ഒരു പരിഭവം ആയിരുന്നെങ്കിൽ കോവിഡ് കാലത്ത്  ശത്രുതയാണ്... സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ,, ആരാധനാലയങ്ങളിൽ ect പോയിവരുന്നവർ സംസാരിക്കുന്നത് കൗതുകം ഉയർത്തും... "മനുഷേരെല്ലാം ഇതെന്തോ ഭാവിച്ചോണ്ടാ",, "ഇവറ്റകൾക്കൊക്കെ വീട്ടിലിരുന്നോടെ",, "ഒരു ബോധമില്ലേ ഇവനൊന്നും".... അങ്ങനെ നീളുന്നു വിരോധം സ്പുരിക്കുന്ന വിമർശനങ്ങൾ... ഇവിടെ മാർക്കറ്റിൽ കണ്ട ഒന്നാമനും, നൂറാമനും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനാണ് അവിടെ എത്തിയത്... ആരാധനാലയത്തിൽ വന്ന ഒന്നാമനും, നൂറാമനും ആരാധനക്കാണ് എത്തിയത്... പക്ഷെ തന്നെപ്പോലെതന്നെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളിലും സമാനതകളോടെ അവിടെയെത്തിയ മറ്റൊരാൾ നമുക്ക് കേവലം ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഭാഗം മാത്രമാണ്... മറ്റൊരുവന്റെ കണ്ണിൽ ആൾക്കൂട്ടവും,, തിരക്കും ആയാണ് തന്നെയും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതെന്ന് നമ്മൾ മറക്കുന്നു...

     എന്നാൽ ആൾക്കൂട്ടത്തെ നമ്മൾക്ക് ഇഷ്ടവുമാണ്... ഇതേ ആൾക്കൂട്ടം എപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മുടെ മേന്മയുടെ ഭാഗമായി വരുമ്പോൾ നമുക്ക് ഇതേ ആൾക്കൂട്ടത്തിനോട് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്.. നമ്മൾ വിളിച്ചു ചേർക്കുന്ന ഒരു സമ്മേളനത്തിൽ,, ഒരു ചടങ്ങിൽ അങ്ങനെ പലതിലും ഇതേ ആൾക്കൂട്ടം നമുക്ക് ഇഷ്ടമാണ്... സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ കാണുന്ന "തിരക്കിനെ" കട ഉടമയ്ക് ഇഷ്ടമാണ്.. കസ്റ്റമറിൽ ഓരോരുത്തർക്കും മറ്റൊരുവൻ അസഹനീയമായ "തിരക്കാണ്".. അതേ മാർക്കറ്റ് ഉടമ വാഹനവുമായി റോഡിലേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ റോഡിൽ കാണുന്ന മറ്റ് അനവധി വാഹനങ്ങൾ തിരക്കിൻറെ ഭാഗമാണ്.. ആ വാഹനങ്ങളിൽ ഉള്ളവർ പലരും തൻ്റെ കടയിലെ കസ്റ്റമേഴ്സ്  ആണ്.. അവിടെ തിരക്കിലെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ മാറി വരുന്നതുകാണാം..

    മനുഷ്യർ ചിന്തിച്ചുറച്ചു പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത ഒരുതരം സ്വാർത്ഥചിന്തയാണിത്... വലിയ പരിക്കുകൾ ഇതൊന്നും സമൂഹത്തിൽ സൃഷ്ട്ടിക്കുന്നുമില്ല.. വെറുതെ ആലോചനയുടെ ഒരു വഴി എന്ന നിലയിൽ പറഞ്ഞു എന്നു മാത്രം...

[Rajesh Puliyanethu

 Advocate, Haripad]